تالاب شادگان تنها زيستگاه اردك كركری در جهان

تالاب شادگان (با مساحت 537700 هكتار) يك سيستم زيست محيطي وسيع متشكل از تالابهاي شيرين و شور، به علاوه خليج جزر و مدي خور موسي و جزاير آن است. تالاب در پايين دست حوضه رودخانه جراحي بين شهرهاي شادگان، آبادان و ماهشهر در استان خوزستان قرار داشته و در سمت پائين دست، به خليج فارس مي پيوندد. تالاب شادگان بزرگترين رامسر سايت ايران بوده كه در سال 1975 (1354) به ثبت رسيده  و به عنوان يك تالاب مهم بين المللي شناخته شده، از تنوع زيستي غني اي برخوردار مي باشد. در مطالعات سال 1381 ،17 جامعه اصلي گياهي متشكل از 110 گونه گياهي در محدوده تالاب (شامل جزاير خور موسي)  شناسايي شده اند. همچنين اين تالاب به دليل تنوع جانوري اش از نظر بين المللي بسيار معروف و با اهميت است و تا كنون حدود 311 گونه جانوري در حاشيه اين تالاب شناسائي شده است.دراين تالاب، انواع ماهيان آب شيرين و شور مانند: بنی، ‌شيريد، حمری، شانك، ماهي های پرورشی و پرندگانی چون فلامينگو، حواصيل، لك لك،‌ غاز وحشی، اردك،‌گراز،‌و … زيست می كنند. تنها زيستگاه و محل زاد و ولد اردك كركری در جهان اين تالاب است و پرندگانی چون « گيلانشاه خالدار » و « اكراس آفریقایی » نيز از نمونه های بسيار كميابی هستند كه در اين منطقه يافت می شوند.

در بخش آب شیرین تالاب، پوشش گیاهی متنوع و انبوهی رشد یافته که ویژگی خاصی به آن بخشیده و محل بسیار مناسبی برای گذراندن ایام پرندگان مهاجر گردیده است.در قسمت جنـوبی گونه های غالب را علف شور و گیاهان تیره ی گرامینه تشکیل می دهـد و درقسمت شمال جاده آبادان- ماهشهر پوشش گیاهی مطلوب حدود %90-80 و گونه های غالب، جگن و لوئی و گیاهان علفی تیره گرامینه می باشد. بـه طور کـلی پوشش گیـاهی داخل تـالاب از گیـاهان هیگروفیت و مزوفیت دائـمی و فصلی وپوشش گیاهان اراضی حواشی آن به جز نخلستان ها و زمین های زراعی از اجتماعات گیاهان هالوفیت تشکیل شده است.